Mary Poppendieck passeert Einstein met haar boodschap over korte iteraties

Terwijl de snelheid van de Italiaanse neutrino’s de theorieën van Einstein lijken te tarten, houdt Mary Poppendieck een duidelijk verhaal over Lean Software Development, bij Stichting Spider.

Ze vertelt onder andere over de voordelen van het snel opleveren in de software development. De Lean principes kennen niet (expliciet) een prioriteit, laat staan dat er één uitspringt als leidend. Mary stelde zichzelf de vraag wat korte iteraties teweegbrengen. Wat daarvan opvalt is dat het niet alleen en resultaat is dat uit het Lean (of Agile) werken ontstaat, het acteert weldegelijk als een ‘driver’ om de andere aspecten van Lean te realiseren.
Maar daarvoor is het wel nodig dat professionals gedisciplineerd werken en dat de technologie werkt, zoals het hoort: development-framework, Specification by Example*, TDD en continuous integration.

“Hoe sneller hoe beter”. In mijn oren blijft het een paradox: de inspanning om een kwalitatief hoogwaardig product te verkrijgen lijkt een snelle oplevering in de weg te staan. Tot Lean zijn intrede doet! De observatie van Mary Poppendieck is dat een snelle oplevering een hoge kwaliteitsgraad tot gevolg heeft. Het is één van de inzichten binnen Lean die mij zo treffen! In plaats van tijd als een ‘consumable’, gebruikt Lean de tijd als een enabler om beter, sneller en goedkoper te leveren.

Mary weidt uit dat het verkorten van iteraties de omstandigheden blijkbaar verbeteren om de andere Lean principes te kunnen realiseren. Dit doet ze aan de hand van wat ze de ‘hardening time noemt: de freeze aan het eind van een iteratie voor het uitbrengen van een release. Wanneer er een iteratie van 3 maanden (of langer) is, is er in de perceptie ruimte voor de freeze – zelfs tot 30% van de iteratie tijd. Ik herken dat van traditionele projecten, maar in een agile omgeving met iteraties van enkele weken is een dergelijke claim niet reëel.

Tenslotte, hoe kan een vlotte iteratiecyclus (cq velocity!) blijven bestaan? Mary concludeert dat het business model een bepalende factor is. Een SaaS-achtige vorm (of een interne klant) ondersteunen een dagelijkse iteratie. Er is geen release meer, waarmee traditioneel de afspraken tot stand komen tussen leverancier en klant, en ook de support zoals die traditioneel bestaat, past niet bij een productie van dagelijkse iteraties.

Mary en Tom Poppendieck houden hun Lean tour 2011 en reizen momenteel door Europa. 28 september 2011 hield Mary op uitnodiging van Stichting Spider een presentatie over Lean Software Development.

*) Specification by Example, zie het boek van Gojko Adzic(zie elders op deze blog een interview met hem).

Dit bericht werd geplaatst in Agile methodieken, Algemeen en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Mary Poppendieck passeert Einstein met haar boodschap over korte iteraties

  1. Dick van der Sar zegt:

    Vanuit het testperspectief viel mij de nadruk op het automatiseren van de testwerkzaamheden in het verhaal van Mary Poppendiek op. Alleen bij verdergaande automatisering van het software ontwikkelingsproces kunnen dagelijkse opleveringen aan productie, met behoud van kwaliteit plaatsvinden.

    • Hi Dick, het viel mij ook op: het succes van (deze manier van) software ontwikkeling hangt af van de ondersteuning door de techniek. Tot en met het automatiseren van tests (unit tests, functionele en acceptatietests). Het kan wel, zie ik hier of daar om me heen!

  2. Jelle de Vries zegt:

    Mary deed het verhaal maar Tom is de stille kracht achter dit alles. Ik vond het cultuuraspect erg interessant. Hoe bijvoorbeeld Southwest Airlines haar personeel centraal stelt en door als een high performance organization te acteren en lean te denken fantastische resultaten boekt terwijl hun concurrenten mensen ontslaan en met moeite overleven. De voorbeelden die zijn noemt zoals Nucor Steel, SAS Institute, W. L. Gore, Southwest Airlines, Semco enToyota zijn zonder uitzondering ook allemaal High Perfomance Organizations.

    Voor wat betreft het kwaliteitdenken passen de observaties en onderzoeken van de Poppendiecks precies in het mijn bekende beeld. Al tientallen jaren is er bewijs dat kwaliteit de voorwaarde is voor snel en goedkoop. Dat is immers ook de basis van het onderzoek van de Software Engineering Institute van de Carnegie Mellon waaruit het CMMI, PSP, TSP en People-CMM is ontstaan. Daarnaast bestond er al veel langer de World Class Manufactoring beweging waarbinnen onder andere ook Lean Six Sigma is ontstaan. Die laatste heeft weer een grote overeenkomsten met de CMMI levels 4 en 5 en dat is niet toevallig.

    In de software industrie wordt ongeveer 20% van de tijd besteed aan echte waardecreatie. Daarnaast wordt van die 20% nog 80% gebruikt voor foutherstel. Uitgedrukt in productiviteit wordt er in de software industrie gemiddeld 2,5 regels programmacode per uur gemaakt, dus 24 minuten om 1 “foutloze” regel op te leveren. Een mens kan zonder problemen tussn de 5 (junior) tot 15 (senior) geteste en gecorrigeerde coderegels per uur ontwikkelen. Er is dus nog veel te winnen aan productiviteit. Het toepassen van Lean kan hierbij enorm helpen.

    Wat de Poppendiecks mij verder bewezen was dat niets onmogelijk is. Ik had nooit verwacht dat er organisaties in staat zijn om in 1 dag van idee naar productie te kunnen gaan zonder grote kwaliteitsrisico’s. Het is geen theorie maar praktijk zoals bij bijvoorbeeld bij Facebook.

    • Jelle, dank voor je aanvulling met bruikbare informatie! Ik denk dat juist het onderzoek waarnaar je refereert, samen met de data die je noemt en het werk van de Poppendiecks een beeld neer kunnen zetten dat een breder publiek aanspreekt.

  3. Jan Buurman zegt:

    Korte iteraties waarin bijvoorbeeld iedere 3 weken, of geweldiger nog dagelijks, een oplevering plaats vindt passen totaal niet in de huidige belevingswereld van beheerpartijen. Natuurlijk kunnen we met enig kunst en vliegwerk de beheerder ertoe bewegen, maar dat is net als een elastiekje, als je het loslaat dan gaat het in zijn oude vorm of erger nog als je te hard trekt dan knapt het kapot. De oplossing voor de toekomst van beheer is aan de hand van de lean/agile principes en vooral de ervaringen die we daarmee hebben het werkveld van beheer opnieuw gaan specificeren. Dat betekent een totale paradigma shift (dat is trouwens sowieso nodig) en de basis waarop we beheer nu gestoeld hebben opnieuw bepalen. De vraag is of er dan in bepaalde situaties eigenlijk nog wel gesproken kan worden van beheer. Vorige week heb ik hier een interessante 1e aanzet van een brainstorm met Voktor Grgić gehad. De wereld van beheer gaat de komende jaren hierdoor werkelijk op z’n kop.

    • Eric Jimmink zegt:

      Hallo Jan,
      De wereld van beheerpartijen in agile omgevingen hoort ook in positieve zin te veranderen. Gechargeerd gezegd: in traditionele projecten worden problemen vaak uitgesteld van de projectfase tot de beheerfase erna.
      Agile teams krijgen al vanaf de allereerste deeloplevering te maken met beheer, moeten dat dan zelf oplossen en doen dat dan ook.
      Een goed georganiseerd agile team geeft de beheerpartijen al vanaf het begin van het project een stem bij het opstellen van de Definition of Done. Zodoende weet de beheerder dat deze keer op keer een oplevering ontvangt welke voldoet aan de beheercriteria, en dat het projectteam in staat is om adequaat te reageren in geval van problemen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s